هزار و یک تو

 

میس شانزه لیزه که دختر ِ سر به زیری نبود ، توی کوزه ی سفالی بزرگی نشست و طناب را کشید بالا ، وارد ِ کلبه ی چوبی بالای درخت شد . دور و اطرافش را حصیر گرفته بود و تمام سقفش را کرم شبتاب کاشته بود . میس نشست کف ِ اتاق و شروع کرد به نوشتن ِ جمله های رمز . بعد کف زمین باز شد . میس را یک ضرب برد توی ضیافتی که میخواست . ماموریت میس ، که بس سری و مخفی بود ، برداشتن ِ جعبه ی بشین و پاشو از اتاق ِ آقای مرض بود . این جعبه حاوی اکسیر جوانی بود . چیزی که باعث میشد مرگ گورش را گم کند و روح تا ابد حبس ِ جسم شود . همیشه چین و چروک ها ترمیم شوند و هیچ بیماریی باقی نماند . خلاصه میس لباس خوشگل مشکی پوشید و جوراب شلواری قرن ۱۸ جالب انگیزی نیز از زیر ، شبیه خانم اسمیت یک اسلحه هم از زیر به لباسش بسته بود . وارد ِ ضیافت که شد ، ابتدا به ساکن و فتحه و ضمنه نوشیدنی خوش خوراکی نوش کرد و بی توجه به ضربان تند قلبش که چونان قورباغه ی چموشی بالا پایین توی قفسه ی سینه میپرید ، شروع کرد به راه رفتن و جستجو ، فضا که اندکی آیز واید شاتی بود ، شامل نورهای شمع و آمبیانس باحالی بود که با میزانسن های کوبریک در اتاق های طبقه ی بالا که – – – – – -بوق – – – – – – جالب شده بود . میس همین طور که جهت یابی میکرد ، دست کسی را دور کمرش حس کرد ، ناگهان برگشت و مرد ی بلند قد ، جلال مقدم ، را زیارت کرد . . . برای اینکه او را خوب ببیند روی عسلی کنار دستش رفت و عینک جلال را برداشت . مقدم او را فوت کرد و همین طور که میس از بالای پله ها به سمت زمین میرفت ، گفت : فک کردی خیلی زرنگی ؟ ”  میس محکم خورد زمین . کسی درِ  ِ چمدان را بست و میس را با خود به جایی برد ، هرچقدر میس لگد به در و دیوار ِ چرمین ِ چمدان زد ، کسی گوشش بدهکار نبود . از بیرون صدای فرودگاه می آمد . میس متوجه شد ، توی فرودگاهی است که هوا بس ناجوانمردانه در ان جا سرد است . چمدان را بردند به قسمت بار و میس در قسمت ِ باز هواپیما در حال ِ خفه شدن بود که از دهانش قوباغه و حشره های زیادی و دو سه عدد مار بیرون آمدند و او نفس راحتی کشید . مار به چمدان نیش زد و چمدان باز شد . وقتی که بیرون آمد همه جا سیاه بود . میس جایی را نمیدید . انگار که ته یک چاه انداخته باشندش … از ترس یک قدم هم جلوتر نمیرفت . . . ناگهان کسی فندکش را روشن کرد ، کاغذ ِ دور ِ سیگار شروع کرد به سوختن . میس جلو رفت ، مردی که روی صندلی نشسته بود کمی تا قسمتی شبیه سیاوش شمس بود ، میس که از دیدن او تعجب کرده بود ، و میخواست این قسمت ِ داستان را در بیاورد ، گفت : زود از داستان من برو بیرون .” اما شمس گفت : خودت برو که دیگه نمیخوام به یادت چشمامم و روی هم بذارم . ” میس داد زد میخوای بذار نمیخوای نذار ! ناگهان کسی از پشت ِ سر چشمهای میس را گرفت . گفت : اگه گفتی من کیم ؟ میس گفت :” نمیدونم بذار دستاتو بو کنم !!!…. ” متوجه شد دستهای بی ناخن ِ یکی از شخصیت های داستانی اش است . از ترس سریع انگشت ِ مرد ِ بی ناخن را گاز گرفت . انگشت بی هیچ دفاعی میان ِ دندان های میس ، گیر کرده بود . مرد ِ بی دندان  گفت : ” اون قورباغه ی توی قلبت ما ل ِ من بود . ” میس گفت همشون فرار کردن ….در قفسه ی سینه اش را باز کرد اما همان لحظه قلبش افتاد زمین و شروع کرد به ریشه دوانیدن …ناگهان از صدای طپش قلبش عرق ِ سردی کرد و چشمانش سیاهی رفت وقتی بیدار شد ، توی اتاق ِ تاریکی بود که مدام از جایز و اسکار و جدایی نادر و سیمین و این چیزها حرف میزدند . سریع کانال ِ تلوزیون را عوض کرد ، دوست نداشت گریه کند ، دوست نداشت در آینده ی نزدیک از این گریه عصبانی شود . گریه های از سر ِ شوقی که همیشه جلوشان کم آورده بود . نوشابه ی زیرو را برداشت و خورد . قند ِ خونش بالا آمد . . . سوزشی در دستش حس کرد ، خانم مهربان ِ لالی دو تا امپول بزرگ به بزرگی کپسول ِ آتش فشانی از رگ های میس بیرون آورد . توی خون ِ میس ، قلب های کوچکی در خال پرواز بودند . . . دری که در ِ اتاق بود بسته شد . زن بار ِ دیگر آمد و چسب ِ سیاه ِ بزرگی که به دهن ِ میس زده بودند کند و گفت : زیاد حرف بزنی جات اون جاست .” میس گفت :” کجا ؟” زن به سمت  ِ چپ اشاره کرد . میس آهسته طرف ِ در رفت . در را باز کرد . . . . مقدار ِ زیادی جمله بود که به دار آویخته شده بود . میس پوزخندی زد وقتی برگشت تا به زن بگوید زکی ! آینه ی دور طلایی جلویش سبز شد که رویش بزرگ نوشته شده بود : میس شانزه لیزه :   

* در پایان بی هیچ رودربایستی از اینکه فیلم جدایی نادر از سیمین در اسکار ، اسکار گرفت خوشحالی خود را بروز میدهم و همچنان بر این معتقدم که چهارشنبه سوری و شهر زیبا و در باره الی به مراتب بهتر بود و این همه سفرهای مارکوپولوئیی عوامل سوپر شانس دار فیلم برایم کمی تعجب برانگیز است ! *

ضمنا توجه آقایان محترم را که از خانم های خود توقع دارند چنین و چنان شوند به ادامه ی مطلب جلب میکنم . 

هاه

صورت پلاستیک 

چشم چپ 

دماغ عملی

فک در آرواره جانهاده شده 

خط موشی بالای لب پلاستیک 

لب ِ موشی تبدیل شده به لب عادی

موی وز شده صاف

گونه کاشته شده 

….

عجب 

 

 

درباره ساناز سید اصفهانی

متولد 14 . 9 . 1360 در تهران ، از سن پنج سالگی وارد هنرستان عالی موسیقی شد و بعد به مدرسه ی هنر و ادبیات ِ صدا و سیما رفت . ساز تخصصی او پیانو بود که به صلاحدید خانواده از ادامه ی تحصیل در این رشته به صورت تخصصی منصرف شد و وارد رشته ی ریاضی فیزیک شد و پیانو را در کنار درس با اساتید مجرب به صورت خصوصی فرا گرفت . او دارای مدرک انیمیشن کامپیوتری از مجتمع فنی تهران میباشد و همزمان با تحصیل و کار در این رشته وارد دانشگاه سوره ی تهران شد و در رشته ی تئاتر ، گرایش ادبیات دراماتیک تحصیل کرد . همزمان با ورود به دانشگاه شروع به همکاری با مطبوعات شد . او با روزنامه هایی چون همشهری ، همشهری مناطق ، اعتماد ، اعتماد ملی ، شرق ، تهران امروز ، فرهیختگان و ماهنامه ی ادبی گلستانه ، مجله ی نقش آفرینان ، ماهنامه ی رودکی و سینما- چشم ( روح سرگردان موزه سینما )، ماهنامه ی سیاسی فرهنگی دنیای قلم . . . همکاری کرده است .

همچنین بررسی کنید

کتاب خیابان گاندی به چاپ دوم رسید .

کتاب «خیابان گاندی» روایت زندگی آد‌م‌ها در سه دوره تاریخی پیش از انقلاب، زمان جنگ …

۱۴ نظرات

  1. سلام بر میس شانزه لیزه امیدوارم به عنوان یه خواننده قدیمی فراموش نشده باشم سر نمیزدم به دلیل اینتر نت بود بهرحال اینترنت ایرانه دیگه!!!میس و همون سوال همیشگی چرا فقط رمان نمایش نامه؟مگه شعر بده؟خب البته توی همین نمایش نامه نویسی و رمان نویسی بهترین بودن هنره که من تو وب شما میبینم!با تشکر

  2. سلام…چطوری فضاهای فانتزی به این قشنگی خلق می کنی؟؟؟
    راستی این عکس های برملا کننده هم خیلی با حال بود

  3. سلامی چو بوی خوش آشنایی بر میس.
    خوبی یا بهتری؟
    مثل همیشه داستانت جذاب بود وگیرا و جون میده دربارش بنویسی و بنویسی اما حیف که خیلی خسته ام.
    ازخونه تکانی عید خبری نیست هنوز !!؟

  4. سلام میس بانو
    خوبی؟
    چقدر خوشحالم که هنوز مینویسی و انرژی داری. من خیلی وقته که باتری نوشتنم تموم شد
    این همه پست نوشتی؟؟؟؟
    میخونمت

  5. سلام میس بانو
    خوبی؟
    چقدر خوشحالم که هنوز مینویسی و انرژی داری. من خیلی وقته که باتری نوشتنم تموم شد
    این همه پست نوشتی؟؟؟؟
    میخونمت

  6. به نظر من تو خودت  تکلیفت با هیچ چیز و هیچ کسی روشن نیست با کلمات بازی می کنی و نمیدانی چه می گویی.

  7. این دفعه خودت بیا یه پاپاخیه خوب بخر
    خشکم زد بخاطر اینکه این برزخ و شک و تردید و ضربه های نسل مارو برای انتخاب بین سنت و مدرنیسته خیلی خوب نشون داده بود
    این فیلم یه تحلیل فرامتن داره…..قصه تعریف نمیکنه….باید خیلی باهوش باشی بری تو لایه های عمیقش شنا کنی و لذت ببری
    مهمتر از همه اینکه اگر تو لایه ها هم نری میتونی از سطح لدت ببری…مثل بیضایی
    شاید باورت نشه من تا حالا بیشتر از سیصد صفحه تحلیل مختلف درباره اینکار خوندم و لدت بردم
    هرکدام از کاراکترها نماینده یک لایه مهم اجتماع ما هستند که بسیار مهندسی شده کنار هم قرارگرفته اند و هیچ چیزی بیرون نمیزنه
    همه چی در خدمت فیلم ….همه بازیها عالی ….فیلمنامه عالی ….فیلمبرداری عالی ….ریتم عالی ….دیگه چی میخای ؟؟؟
    مطمئن باش جوگیر نشدم این فیلم واقعا عالیه
    درباره الی هم میتونست عالی باشه …اگر جنازرو نمیدیدم
    وقتی جنازرو دیدیم دیگه فکر نکردیم ….جویید گذاشت دهنمون
    تو جدایی جنازرو ندیدیم ….باز موند ….ترمه باید انتخاب میکرد
    این یعنی همین برزخی که نسل ما توش افتاده ….سنت یا مدرنیته ؟
    آبگوشت یا پیتزا؟وخیلی چیزا که متاسفانه نمیتونم بنویسم

  8. سلام میس. اتفاقی به بلاگت برخوردم. از اینجور اتفاقا یکم بیشتر برام می افتاد میشد بهم گفت خوش شانس. مرسی از قلمت.

  9. چطوری میس ؟
    مقصود چطوره ؟
    از طرف من ماچش کنم
    همیشه قشنگ مینویسی ……ادامه بده …..پاپاخیت چطوره ؟
    به نظرمن درباره الی خوب نبود …..دلیل دارم مدارکش هم موجوده….شهرزیبا هم خیلیییییییییی براساس دکوپاژه و بدون خلاقیت و بازی عالیه قریبیان ….اما جدایی واقعا عالیه …..یادم نمیره پارسال بعد از دیدن فیلم تو جشنواره نیم ساعت خشکم زده بود………یادش بخیر ساعت ۳ شب سینما فرهنگ ….با فرهادی دوست داشتنی فیلم رو دیدیم

  10. از سعی ات بابت تصویر کردن یه لحظه پرتاب به فضایی عجیب که  همه حسهات رو ناگهانی  یه جا  جمع میکنه سپاس دارم ….
    اما منظورت از نقاشی این لابیرنت  ذهنی چی بود ؟ اگه بتونی توضیح بدی کمک زیادی به من کردی برای درک نوشته ها و تصاویری که هنرمندایی مثل  تو ، لحظه های عجیب اینچنینی رو تجربه می کنند و به زبان هنری خودشون به دیگرون نشون میدن . اگر هم نمیشه توضیح بدی که بازم تحسینت میکنم و از متفاوت بودنت در این عرصه تقلید ،  ممنونم.

  11. همه چیزش عالیه، با انتقادایی که میکنی حال میکنم شش، هفت ماهی بود که بهت سرنزده بودم اخه کنکوردارم

  12. سلاااااااااااااااااااااااااااااااااااااام میس من دوباره اومدم،نوشته هاتو خوندم مثل همیشه عالیه،منم خیلی ذوق کردم که جدایی نادرازسیمین اسکار گرفت،اونقدکه وقتی خوابیدم دیدم اونجا پیششون هستم

  13. سلام میس جونم ! خیلی وقته بهت سرنزده بودم….خوشحالم دوباره فرصتی پیدا کردم تا با نوشته های فوق العاده ات خلوت کنم!  اینجا تنها جاییه که همیشه حرف تازه ای واسه گفتن داره…. احساس آرامشی عجیب و غریب میکنم وقتی که نوشته هاتو میخونم! تنها جاییه که منو ازین حال وهوای …..  دور میکنه و با خودش میبره ! ازت ممنونم عزیزم