آدم های برعکس

کلاژ – تصویر سازی از ساناز سیداصفهانی

خانم #اوریانا_فالاچى من در سرزمینى زندگى میکنم که سالهاست جغرافیای هنرش دستِ بى هنرانى اداره میشود که مطلقا دانشى از هنر ندارند. در صورت لزوم از همه شان سینه خیز فاصله میگیرى تا به حمایتِ خویشتنت برآیی و در در جنگاورى و شخم زدن ِدرونت خودت باشى نه آن گونه که الگو میدهند و این یعنى تعریف استقرار در خودت . خانم فالاچى شما میتوانى براى کودک زاده نشده و سقط شده ات کتاب بنویسی و ما دوستش داشته باشیم ، یک مرد و عشق پاناگولیس را دوست داشته باشیم و جسارت تو را در قدم هایی که زدى بستاییم اما وقتى به خودمان میرسد قصابانِ پا قلم کنى هستیم که لنگه ندارد . خانم فالاچى من هم مثل شما گوش به حرف مردم که باد هواست ندادم اما آنچه نصیبم شد مثل تف سر بالا بود . اینجا مدیرانِ خانه هاى هنرى دوست دارند تو دراز بکشى و بمیرى ، از فریماه فرجامى تقدیر میکنند و صحنه را به یاران همیشگى میسپارند ، آدم هاى همیشه روى استیجِ متوسط و میانمایه ، سالها پیش بعد از #کتاب #نامبرده_حسین_سرشار بیشتر کارگردان هایی که با فریماه فرجامی کار کرده بودند در باره اش با من حرف نزدند. همان طور که #مسعود_کیمیایى ! آنچنان نیست که در فیلم هایش ، او بهترین بازیگر سینماست ! پروژه ى حسین سرشار را گفتم داغ دلم تازه شد ، هنوز#خانه_موسیقی ما یک جلد از کتاب سرشار را از من نگرفته ! سرکوب و انجمادِ تنها هواى وزنده است آنگاه که انرژى و هوشِ سکان به دست ها هنرى جعلى و خیالى ست . اینجا براى تو دست نمیزنند این جا باید پول بدهى تا قدرت پلاستیکى را برایت رسانه اى کنند. نه اینکه بد باشند که نفهمند ، حکایت آنکس که نداند است ، مکان روحی که برایش سرمایه گزاری کردی ، مثلا #روزنامه یک پی او وی آگاهانه و هوشمندانه ندارد . سردبیرانش از قدرت کشف بى بهره اند . در تکرار مکرر هستند . کتابت را نمیخوانند چون نثرش سخت است ، از خودت میخواهندخودت را نقد کنی و در فلان کلمه برایشان بفرستی! عطش خلاقیت تو در این کشتی بی هنران تنها به سرابی مینگرد . حقیقت این است که تو نمیتوانی زبانت را واگذار کنی و بروی باید ایمان داشته باشی این آدم های سیاه و بی جنم که حتی ظرفیت ندارند تا خود حقیقی هنرمند را ببینند باتلاق و فاضلابی هستند که تو از کنارشان عبور میکنی نه اینکه با جریانشان موج بگیری .

درباره ساناز سید اصفهانی

متولد 14 . 9 . 1360 در تهران ، از سن پنج سالگی وارد هنرستان عالی موسیقی شد و بعد به مدرسه ی هنر و ادبیات ِ صدا و سیما رفت . ساز تخصصی او پیانو بود که به صلاحدید خانواده از ادامه ی تحصیل در این رشته به صورت تخصصی منصرف شد و وارد رشته ی ریاضی فیزیک شد و پیانو را در کنار درس با اساتید مجرب به صورت خصوصی فرا گرفت . او دارای مدرک انیمیشن کامپیوتری از مجتمع فنی تهران میباشد و همزمان با تحصیل و کار در این رشته وارد دانشگاه سوره ی تهران شد و در رشته ی تئاتر ، گرایش ادبیات دراماتیک تحصیل کرد . همزمان با ورود به دانشگاه شروع به همکاری با مطبوعات شد . او با روزنامه هایی چون همشهری ، همشهری مناطق ، اعتماد ، اعتماد ملی ، شرق ، تهران امروز ، فرهیختگان و ماهنامه ی ادبی گلستانه ، مجله ی نقش آفرینان ، ماهنامه ی رودکی و سینما- چشم ( روح سرگردان موزه سینما )، ماهنامه ی سیاسی فرهنگی دنیای قلم . . . همکاری کرده است .

همچنین بررسی کنید

کتاب خیابان گاندی به چاپ دوم رسید .

کتاب «خیابان گاندی» روایت زندگی آد‌م‌ها در سه دوره تاریخی پیش از انقلاب، زمان جنگ …