در قسمت چهارم از پادکست داستان‌های فینیکس، شما را به شنیدن داستان «به خاطر یک پیاله چای» نوشتهٔ ساناز سید اصفهانی و با صدای خود ایشان دعوت می‌کنیم. ساناز سید اصفهانی، داستان نویس، انیماتور و روزنامه نگار،فارغ الحصیل رشته موسیقی از هنرستان عالی موسیقی و رشته تئاتر از دانشگاه سوره است. ساناز با روزنامه‌هایی چون همشهری، اعتماد، شرق و فرهیختگان و نشریاتی چون سینما-چشم، …

یادداشتِ فاطمه سلامی در وینش «نامبرده، حسین سرشار» مجموعه‌­ای است از ۱۳ گفت‌وگوی ساناز سیداصفهانی با افرادی که در دوره‌­های مختلف با حسین سرشار همکاری کرده‌­اند و در بخش پایانی عکس‌های نایاب و درواقع دیده‌نشده‌­ای از این تنها سولیست اپرای ایران دارد. ایک کتاب پیش‌تر در لندن چاپ شده بود و حالا در این نسخه گفت‌وگو با هومن خلعتبری و …

Ateşi Titrek Bir Aşk Mektubun baş faili Marcello, aşk düellosunda bir fallik obje, bir kırbaç olarak karşımıza çıkıyor. Marcello’yu, Sanaz’ın karşısında zayıf ve titrek yönlerini gizleme ihtiyacı hisseden bir erkek portresi olarak yorumluyorum. Mektuptaki fallik obje, aradaki hatıraların gerilimini yükseltiyor. Tutkulu bir aşk alevinin hezeyanlarını yaşatıyor. Bir kadının en günahsız hali cezalandırılıyor. Aşk, bir kadının en günahsız hali değil midir? …

قسمتِ اول از [ نامه هایی برای مارچلو ] در شماره‌ی بیستم ماهنامه ی اینترنتی یوک ، انتشار یافت . بُرشی از داستان : . . . چگونه این لحظه‌‌ی زیبای ریسه رفتن از خنده را به جهنم تبدیل کردی جنابِ شیرِ بیشه ی شجاعت !؟ آن شلاق را بر تنِ مست و سُست من چطور زدی ؟ بعد از …

گفت و گوی تلفنی با نصرت کریمی این گفتگو در تاریخ ۱۳۹۰/۳/۲۴ ساعت ۹ شب انجام گرفت . – حسین سرشار ،که در مدرسه ی مشیری ، در رشته ی آواز درس میخواند چون شاگردِ خیلی خوبی بود از طرف وزارتِ فرهنگ و هنر بهش بورسی دادند و فرستادندش ایتالیا که در آنجا آواز اُپرا را تحصیل بکند که برگردد …

خانه پدری صادق هدایت در معرض تخریب /روزنامه اعتماد ۳/بهمن/۸۶این خانه باید موزه هدایت می شدساناز سیداصفهانی «صادق هدایت» به گردن همه نویسندگان این مرز و بوم حق دارد و خواسته یا ناخواسته سایه اش بالای سر همه نویسندگان است، به طوری که کم و بیش در آثار اکثر نویسندگان تصویری از عناصر و مایه های «هدایت» را می توان …

دستم را بالا میاورم از میانِ خیزابِ امواجِ دریا نه برای اینکه نجاتم دهی نه چون که شنا بلد نبودم برای اینکه نگاهم کنی یا از جایت بلند شوی ، صدایم کنی ! – آخ آقای یوشیج ، قسم به رخنه ی اشک در شکاف قلبِ شکسته این رسم غلطِ زمانه است که بساط دلگشا بر مردم ساحل نشسته گسترده …

کیکِ محبوب من فلک جز عشق محرابی ندارد /جهان بی‌خاکِ عشق آبی ندارد غلام عشق شو کاندیشه این است /همه صاحب‌دلان را پیشه این است جهان عشقست و دیگر زرق‌سازی همه بازیست الّا عشقبازی اگر بی‌عشق بودی جان عالَم که بودی زنده در دوران عالَم؟ کسی کز عشق خالی شد فسرده‌ست گرش صد جان بوَد بی‌عشق مُرده‌ست* *خمسه نظامی ، …

ین یک عکسِ دو نفره نیست.] شما را دعوت می‌کنم به شنیدنِ صدای سنتوری که گاه مضرابش دستِ فریار است و گاه سیم‌هایش داریوش مهرجویی و برعکس. مگر در عجین شدنِ دو روح و هم‌دستی‌شان در خلقِ اثر ، رازی نیست ؟ نام این دو نفره را می‌گذارم« به رنگِ انار» ، سرخ ِ صد دانه، که عشق و خشم …

در چندمین روزِ بازی‌های المپیک هستیم و اخبارِ مدال‌آوران، دنیای مجازی را پُر کرده است. میان این شلوغی،  اخبار یک اتفاقِ مبارکِ هنری-ورزشی گُم می‌شود. پرچم ایران در مسابقاتِ جهانی روسیه توسط علی قورچیان در رشته‌ی کمانداری بالا رفته است! حیرت می‌کنم، چراکه تصادفاً در حالِ خواندنِ «هفت پیکر» نظامی هستم و قلبِ نظامی در تیر و کمانِ بهرامِ گور و مهارت‌هایش می‌تپد و …